Eld
For å lage mat måtte menneska ha eld. Ein teknikk som vart brukt for å lage eld var å slå to flintsteinar mot kvarandre. Gneistane frå steinane vart fanga opp av tørr mose eller never som lett tok fyr. Det var vanleg å bruke kjuke, den store soppen som veks på mange bjørkestammar. Ein kunne og lage eld ved å gni ein pinne kraftig mot eit trestykke med tørr mose. Når menneska flytta frå ein stad til ein annan, bar dei med seg glør i ei leirkrukke eller i ei nevertine. Dei pakka inn glørne i oske, fuktig mose og blad.For å koke maten lagde menneska truleg kokegroper i jorda. Maten kokte dei kanskje i skinnposar. Mange stader i Noreg har arkeologar funne avlange og runde kokesteinar. Desse vart varma opp i elden og deretter lagt ned i kokegropa. Med desse steinane kokte vatnet etter nokre få minutt. Deretter la menneska i kjøt eller fisk, røter og blader. Det var også mogleg å steike fisk og kjøt på desse steinane. Maten vart då pakka inn i blad eller bar og lagt på steinane. Kokevarme steinar vart også lagt over.
Elden var viktig for menneska i steinalderen. Ved hjelp av elden kunne dei jage viltet ut av skogen og signalisere til kvarandre. Elden gav mat og varme i kalde netter og heldt ville dyr på avstand. Kanskje trudde menneska at elden kunne verje dei mot vonde krefter?
Kjelder:
Ole Røsholdt, Steinalderen, Gyldendal Norsk Forlag, Oslo, 1996.
Anders Hagen & Gerd Hennum, De første nordmenn, Oslo, 1975
Arnvid Lillehammer, Fra jeger til bonde, Aschehougs Norgeshistorie I, Oslo, 1994
