Desse steinane spelte truleg ei stor rolle i bonden si utøving av religionen. Nokre steinar har blitt reist på gardstunet, andre steinar har stått ute i åkeren. Meininga med dei har mest sannsynleg vore å auke avlingane og grøderikdommen, samt sikre levedyktig avkom på garden.

Frå Noreg kjenner vi også døme på at det har vore reist steinar inne i grava, eller i tilknyting til gravanlegget elles. Denne skikken var ikkje nokon særeigen norsk tradisjon, men var utbreidd over heile Europa i eldre jernalder. Skikken synest først og fremst å vere knytt til branngraver, men han er også knytt til skjelettgraver som til dømes Eidehøvdingen si grav i Gloppen.

Tanken bak det å reise ein stein på toppen eller i grava, kan vere å feste sjela til den døde i grava slik at han ikkje skulle kome att.

I Nordfjord er det funne heilage kvite steinar på Hafsås i Eid, på Fosnes i Stryn, på Ytre Kandal i Breim og to stykker i Loen, Stryn. På garden Tunold i Oppstryn finst det ein fallosstein.

Kjelder:
Anders Hagen og Charles Joys, Vårt folks historie bind 1. Forhistorisk tid og vikingtid, Oslo 1962.
Bente Magnus, i Per Sandal, Soga om Gloppen og Breim.
Sagastad. Arkeologisk-historisk presentasjonssenter. Forprosjekt. fagleg utgreiing om innhaldet i senteret.